Blog

Opvoeden doe je zo…..

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is opvoeden.jpg

Daar had ik meer dan 16 jaar geleden allerlei gedachten over. Ik was 21 toen ik afgestudeerd aan de Pabo was en verantwoordelijk was voor een klas vol kinderen. Ik wist heel wat van lesgeven maar kwam ook regelmatig in gesprek met de ouders van mijn leerlingen over de opvoeding. Natuurlijk zei ik waarvan ik dacht dat goed was, maar wat wist ik er nou helemaal van…….

Ik weet nog goed dat mijn oudste zoon een week of vier was en ik dacht “Waarom is niemand er eerlijk over? Het is gewoon heel zwaar een kind te hebben en de juiste beslissingen te nemen! Die verantwoordelijkheid te voelen.”
Gaandeweg kwam ik steeds meer te weten over opvoeden en natuurlijk ben ik er altijd mee bezig geweest door mijn eigen twee kinderen en mijn werk als leerkracht in het basisonderwijs. Maar pas toen ik de opleiding voor kindercoach gedaan had, ging ik me er steeds meer in verdiepen. Ik lees graag boeken over opvoeden en durf ondertussen wel te zeggen dat ik er heel wat van weet. Mijn jongens hebben wel eens gezegd als ik mijn opvoedstijl weer eens bij aan het schaven was, “Ach mam, heb je weer een boek gelezen?” Alles cursussen, alle boeken, mijn twee jongens, alle gesprekken met ouders en de vele kinderen die ik zie, hebben van mij echt wel een andere opvoeder gemaakt. Een opvoeder die vaker kijkt en bedenkt wat mijn kinderen nodig hebben in het dagelijkse leven maar ook voor hun latere leven. In mijn blogs haal ik dingen aan als zelfvertrouwen, magister en beschermend opvoeden. Ik geloof echt in de punten die ik daarin aanhaal en breng deze in de praktijk voor mijn kinderen.

De Puberteit is wel een fase die mij weer even op scherp gezet heeft, die heeft mijn rol als opvoeder weer iets veranderd. Ik denk dat, naar mate je kinderen ouder worden, je langzaam steeds meer naast je kind komt te staan om zo in gesprek te gaan en samen de weg te bekijken die bewandeld moet worden. En natuurlijk denk ik af en toe dat linksaf echt de beste keuze is, terwijl mijn zoon besluit rechtdoor te gaan. Dat is loslaten en kijken hoe hij zijn weg bewandeld, want meekijken blijf je natuurlijk wel doen, soms van dichtbij en soms met een verrekijker!

Deze week is het “De week van de opvoeding” en verzorg ik een workshop over het Puberbrein op de Wethouder Brederode School in Rijswijk. Maar er zijn de hele week overal en nergens workshops en lezingen te vinden. Mijn collega coach uit Leidschenveen geeft een workshop over hoogsensitivitiet ,Jordie Vos, van Stiefgoed, heeft een inloopochtend voor samengestelde gezinnen. En zo is er voor ieder wat wils te vinden op de site van “De week van de opvoeding.” Ook bij jou in de buurt! Doe er vooral je voordeel mee! En laat me weten wat je ervan opgestoken hebt.

En praat erover met elkaar want tenslotte doen we allemaal waarvan we denken dat het het beste is voor ons kind. Door erover te praten kom je er soms achter dat er toch nog iets beters is, wat beter bij jouw kind aansluit! En je natuurlijk ook altijd één of twee sessies bij mij boeken zodat je er weer op een frisse manier tegenaan kijkt. Succes en geniet ervan!

Brenda leest…

Lesgeven aan getraumatiseerde kinderen.

trauna

Een tijdje gelezen twijfelde ik of ik een opleiding wilde doen over “trauma sensitief coachen.” Het was een zeer prijzige cursus en samen met een vriendin besprak ik of deze opleiding van zoveel meerwaarde zou zijn voor mijn praktijk. Zij trok dit boek uit de kast en ik begon te lezen en zo ben ik heel veel wijzer over geworden. De opleiding zet ik maar even in de koelkast

Het boek legt uit wat een trauma is en waar het door kan komen. Terwijl ik dit lees zie ik de vele kinderen voor mij, die ik de afgelopen 23 jaar in de klas heb gehad.
Hebben ze er tussen gezeten, getraumatiseerde kinderen? Ja zeker, maar heb ik me toen op dat moment voldoende beseft dat zij met een trauma te maken hadden? Nee helaas niet! Soms omdat ik me nog niet voldoende bewust was wat een trauma met een kind doet en soms omdat je er als leerkracht geen weet van hebt dat een kind iets traumatisch heeft meegemaakt. Kenmerken komen vaak sterk overeen met ADHD en gedragsstoornissen. Dat zet me wel weer even aan het denken.

Ik ga niet het hele boek bespreken maar een heel mooi item uit dit boek vind ik “De onzichtbare koffer!” Deze koffer draagt een getraumatiseerd kind met zich mee en is gevuld door ervaringen. In deze koffer zitten overtuigingen over zichzelf, overtuigingen over anderen en overtuigingen over de wereld. Allemaal ontstaan in situaties waarin kinderen eigenlijk nooit terecht zouden mogen komen. Situaties waarbij een volwassene die hen eigenlijk bescherming had moeten bieden, hen in een onveilige situatie bracht. Ze zijn zichzelf gaan overtuigen dat het vast door hen komt, dat ze dom zijn of niks waard. Ook over anderen zijn ze gaan geloven dat die niet te vertrouwen zijn. Deze koffer dragen ze altijd met zich mee. Deze kinderen hebben sterk de neiging om zich zo gedragen dat deze overtuigingen blijven kloppen. Ze dagen je als leerkracht uit, zodat jij je zo gaat gedragen dat hun overtuiging klopt.
Voor ons als professionals en leerkrachten dus de taak om ze van het tegendeel te overtuigen en succes ervaringen te laten opdoen. Over zichzelf, maar zeker ook over de ander. Dit start bij het geven van een gevoel van veiligheid. In het boek staat ook het technische verhaal over wat er met de verbindingen in hun hersenen gebeurt. Aan ons de taak om nieuwe verbindingen te laten ontstaan. Hierbij is de non-verbalen communicatie, dus hoe je iets zegt, veel belangrijker dan wat je zegt.

Als kinderen op deze manier weer nieuwe ervaringen krijgen, kunnen ze langzaam wat dingen uit het onzichtbare koffer gooien en deze langzaamaan opnieuw inpakken. En dat zou toch mooi zijn.

Dit is slecht één aspect uit dit boek wat ik belicht heb. Er wordt ook beschreven in het boek hoe je in de klas een getraumatiseerd kind kan herkennen en wat je er verder aan kan doen! Wat belangrijk is voor getraumatiseerde kinderen om te doen, maar ook hoe het komt dat kinderen in een emotionele veilige omgeving bepaalde situaties als gezonde spanning ervaren, waar getraumatiseerde kinderen ongezonde spanning ervaren!

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is koffer-2.jpg
De onzichtbare koffer

Ik denk dat veel kinderen, ook zonder heftig trauma, met een onzichtbare koffer rondlopen. En ook veel volwassenen. Als we ons dat beseffen en af en toe eens bedenken dat iemand wel eens zo kan reageren door wat er in zijn koffer zit, kunnen we meer begrip opbrengen voor de ander. Ik denk dat echt dat de omgang met elkaar een heel stuk fijner zou zijn!

Huiswerk maken, huiswerk plannen! Ik help erbij!

Zo was je dochter of zoon nog de grootste van de (basis)school en zo zijn ze ineens weer de kleinste. Het kleintje van de school. Daar lopen ze met een (te) grote rugzak vol met boeken, laptop en huiswerk. Dat is voor sommigen een pittig begin.

huiswerk

Om dan nog maar te zwijgen over alles wat er ineens bij komt kijken. Huiswerk plannen en maken, toetsen leren en alles een beetje overzichtelijk houden. Maar hoe dan?
Dat valt soms niet mee. Veel tieners hebben moeite met deze vaardigheden en dat is ook niet zo gek. Naast het feit dat het puberbrein nog in volle ontwikkeling is, hebben tieners deze vaardigheden vaak ook nog niet geleerd. Misschien gaan wij, als ouders en leerkrachten, er soms wel gewoon vanuit dat ze dit wel kunnen.

Daar wil ik uw kind graag bij helpen. Ik kan uw kind leren structuur aan te brengen en kennis laten maken met diverse methodes van leren. Hoe kan je woordjes leren? Hoe maak je van een tekst een uittreksel? Hoe kan je zo plannen zodat je toch nog tijd over houdt voor gamen, sporten en je vrienden.

In drie sessies van 45 minuten verspreid over drie weken, ga ik met ze aan de slag. We praten over plannen, leren en organiseren en natuurlijk ook over de motivatie ervoor. We gebruiken allerlei materialen waardoor tieners het zichzelf wat makkelijker kunnen maken. Makkelijker en daardoor misschien zelfs wel wat leuker!
Het is mogelijk om deze drie sessies alleen te doen of samen met een klasgenoot, daarbij is het handig als ze beide op dezelfde school zitten. Dit in verband met de verschillende onderwijsstructuren. Na deze drie sessies maken we een kortere afspraak voor 4 tot 6 weken later om te zien of het gelukt is of dat er nog meer structuur nodig is.

De kosten zijn incl. BTW en altijd met wat lekkers op tafel.
1 leerling €120,00
2 leerlingen tegelijk €65,00 per persoon.
Voor aanmelden of meer informatie klik hier.

Vol energie!!!!

Bijna zeven weken geleden klapte ik mijn laptop dicht en startte mijn vakantie. Een vakantie naar Thailand met mijn man en kinderen vol avonturen lag voor me. Na een mooi en druk werkjaar was ik er even aan toe om de boel de boel te laten en even nergens aan te denken, nou ja, niet op werkgebied dan!

Nu op 2 september klap ik mijn laptop weer open en voel ik de energie weer stromen, de laatste week hebben mijn hoofd en hart alweer “aangestaan.” Nieuwe ideeën zijn als spinsels in mijn hoofd ontstaan, oude ideeën verder uitgewerkt, mijn enthousiasme wordt weer sterker en als ik over mijn mooie werk praat voel ik het weer stromen door mijn lijf! Daar is vakantie ook voor bedoeld!
Ik heb zin om weer door te gaan, om “mijn kindjes” in de praktijk weer te zien, verhalen te horen en weer aan de slag te gaan naar een mooier leven voor mooie ervaringen en zelfvertrouwen!

Op mijn school waar ik op dinsdag voor de klas sta, gaan we lessen geven in geluk! Hoe mooi!!! Dat sluit zo goed aan bij wat ik als coach met kinderen doe. Als we ons gelukkiger voelen zijn er automatisch een heleboel aspecten van het leven die lichter voelen. We zijn minder snel boos en geïrriteerd, kunnen tegenslagen beter hebben, zijn creatiever en zo is er voordeel op nog meer gebieden. Een goed, reëel zelfbeeld en zelfvertrouwen dragen bij aan een gelukkiger leven. Afgelopen vrijdag hadden we hier een studie-ochtend over en ik heb er veel zin in om daar met mijn groep 4 aan te gaan werken. Maar ook privé met mijn eigen jongens wil ik hier meer aandacht aan besteden middels “Een schatkist vol geluk” die ik voor de vakantie heb gekregen. Positiever denken is zo veel fijner en beter voor jezelf, je gezondheid en de omgeving om je heen. Lijkt me mooi om daar met ons gezin ook nog meer mee te gaan doen.

En ja, welke ideeën heb ik dan? Zoals ik in mijn laatste nieuwsbrief al aangaf eindelijk weer een koffietafel met als onderwerp “Puberbein.” Het puberbrein is soms echt niet te begrijpen, maar wel ontzettend interessant en mooi. Maar wel handig als je er iets van begrijpt, of in ieder geval iets van weet!

Daarnaast kom ik binnenkort met een leuke aanbieding voor begeleiding voor de leerlingen die starten op het Voortgezet Onderwijs. Een paar bijeenkomsten waar we ons richten op plannen van toetsen en huiswerk, hoe maak je uittreksels en hoe kan je woordjes leren. Deze bijeenkomsten starten altijd met de grote Waarom-vraag? Motivatie is namelijk het sleutelwoord voor een niet al te stressvolle voortgezet onderwijs periode!

Ik ga ook weer verder met het geven van bijles gecombineerd met werken aan zelfvertrouwen. Nieuwe kinderen komen en kinderen van vorig jaar gaan nog even door. Contact opnemen met ouders van coachees. De kinderen en tieners die bij mij komen voor een coachingstraject. Eens kijken of het nog nodig is of dat ze zelfstandig verder kunnen, want zodra dat kan doe ik graag weer een stap naar achter!


Genoeg te doen dus weer. Mijn to-do lijst ligt naast me, of ik vandaag alles afgevinkt krijg, zal de vraag zijn maar ik ga er in ieder geval vol heel veel frisse energie weer aan beginnen!
Jullie ook?

Nieuwsbrief 7

En zo is er bijna weer een schooljaar voorbij. Mijn tweede schooljaar als kindercoach. Ik denk dat het beroepsdeformatie is, dat ik toch nog steeds meer in schooljaren denk dan ik gewone jaren zelfs nu ik meer coach dan lesgeef.
Ik merk dat de kinderen die komen voor ondersteuning op schoolgebied langzaamaan ook toe zijn aan vakantie en even lekker weinig doen. De Cito’s zijn al afgenomen en elke keer vraag ik weer “Hoe voelde je je tijdens de Cito?” Ik vind dat echt vele malen belangrijker dan het eindresultaat, al is de situatie nog steeds zo dat het voor scholen, leerkrachten, inspectie en voortgezet onderwijs scholen wel erg belangrijk is. De afgelopen tijd heb ik weer meerdere malen het gesprek gevoerd of we bij Cito kennis testen of het zelfvertrouwen van de leerling. Dat geldt natuurlijk niet voor alle leerlingen, maar er zijn altijd veel leerlingen waarbij de Cito resultaten echt afwijken van wat ze bij methodetoetsen laten zien.

Maar ik kan natuurlijk ook niet ontkennen, dat ik toch erg blij ben als ik hoor van kinderen uit de praktijk dat hun Cito resultaten vooruit zijn gegaan. En bij de meeste zijn ze dat!
Ik oefen echt geen Cito’s tijdens de uren dat kinderen bij me komen. Ik oefen juist allerlei verschillende aspecten van een vak, werk veel met een “growth- mindset” en geef tips hoe die toets aan te pakken zodat je je lekker blijft voelen zodra dat Cito boekje op tafel komt te liggen. Daarom staat het op mijn website ook onder kopje “Bijles en werken aan zelfvertrouwen!”

De meivakantie was denk ik de eerste vakantie sinds 1996, toen ik in het onderwijs startte, dat ik geen vakantie had terwijl de scholen dicht waren. Ik heb deze twee weken wat klantjes gehad, maar daarnaast heb ik deze weken ook gebruikt voor de cursus “Hoe help je boze kinderen?” Herken je ze?  Kinderen die soms om niks boos lijken te worden en dat je als ouder (of als leerkracht) soms echt niet meer weet wat je moet? Speciaal voor die kinderen en ouders heb ik deze online opleiding gedaan. Ik wist er al een hoop over, maar na deze opleiding kan ik ouders en kinderen nog gerichter helpen. En het mooie is, dat als kind en ouder echt willen dat het anders wordt, de resultaten snel zichtbaar kunnen zijn.
Zo kreeg ik de volgende reactie van een ouder na een traject waarbij haar dochter echt heel veel boos was. “Je hebt ons en onze dochter geleerd om te gaan met de boosheid die zo gewoon was geworden voor haar. Het is nu weer gezellig thuis en we genieten weer van ons kind. We zijn je dankbaar voor wat je ons hebt gegeven.”
Geïnteresseerd geworden omdat jouw zoon of dochter ook zo af en toe uit zijn vel springt van woede (en jij dan waarschijnlijk ook 😉)? Lees alvast een dit mijn blog en neem gerust contact met me op.

Voor het nieuwe schooljaar staat ook alweer een interessante nascholing gepland. Steeds vaker hoor ik moeders, want vaak praat ik toch met moeder over het onderwerp kinderen en opvoeden, zeggen dat hun 9 of 10 jarige dochter al aan het pre-puberen is. Maar ergens tussen de 8 en 11 jaar vindt er een bijzondere ontwikkeling plaats die bij meiden opvallender is dan bij jongens. Er gebeurt van alles bij de meiden waardoor sommige ouders echt even vast lopen. Voor mij, met twee zoons, is het niet herkenbaar, maar ik wilde er zeker wat mee. Zo kwam ik op de site van Meidencoach Bauke die trainingen over dit onderwerp organiseert. Na deze training zal ik ook workshops voor ouders gaan organiseren over dit onderwerp en kan ik jullie dochters nog gerichter kan ondersteunen.

Over pubers gesproken, mijn eigen twee pubers hebben me weer zoveel leerstof gegeven de laatste tijd. In het nieuwe schooljaar ga ik ook weer eens een koffietafel plannen over het onder werp “Het Puberbrein!” Een avond met achtergrondinformatie over het puberbrein waardoor je je puber misschien net iets beter gaat begrijpen. Daarnaast is het fijn om met ouders bij elkaar te zitten met kinderen in dezelfde leeftijd. We praten zonder veroordelen en beoordelen over onze pubers. Wil je erbij zijn? Stuur me alvast een bericht dan hou ik je op de hoogte, of hou mijn Facebook in de gaten.

Dit zijn de laatste dagen voor veel leerlingen van het Voortgezet onderwijs. Op bijna iedere school wordt het schooljaar afgesloten met een proefwerkweek. Voor de kinderen uit groep 8 worden de komende weken een afsluiting van hun basisschoolperiode en voor de andere kinderen komen er nog 3 weken “gewoon” school aan. Het schooljaar duurt lang dit jaar!
|
Mijn jongste zoon heeft zijn eerste jaar Voortgezet onderwijs erop zitten, hij is maar wat blij dat hij straks geen brugger meer is. Wat heeft hij het goed gedaan!!! Dankbaar heeft hij gebruik gemaakt van alles waar ik in mijn praktijk tieners mee ondersteun qua plannen, oefenen, maken van uittreksels en leren. Hij wilde er echt voor gaan en dat is gelukt. Ik hoop volgend jaar weer bruggers en tieners te kunnen ondersteunen met alles wat bij het VO komt kijken. Na de basisschool denken ze vaak dat ze heel wat zijn, tot ze weer de kleinste en jongste van de school zijn en verstrikt raken in al hun huiswerk en toetsen. Weet dat ik er ben om ze te helpen structuur aan de brengen!!

Voor mijn oudste zoon worden de laatste drie weken nog echt even knallen. Hij heeft de moedige beslissing genomen om halverwege dit jaar van VWO naar Havo te gaan en heeft het hopelijk gered om praktijkopdrachten en achterstand in te halen om volgend jaar examen Havo te gaan doen.

Voor mij wordt het nog even spannend of ik één dag kan blijven op de Wethouder Brederode School. Ik hoop zo dat ik ook daar weer volgend jaar één dag een vaste klas kan draaien. Die combinatie vind ik zo ontzettend leuk. Toch verbonden blijven met het onderwijs maar de grootste aandacht gevestigd om mijn coachingspraktijk.

Dus ondanks dat het warme weer mij soms al een heerlijk vakantiegevoel geeft, moet er nog genoeg gebeuren voordat we echt kunnen gaan ontspannen op vakantie! Ik hoop dat het weer een ontspannen vakantie wordt met tijd voor elkaar! En dat gun ik jullie ook!