Blog

Brenda leest…

Lesgeven aan getraumatiseerde kinderen.

trauna

Een tijdje gelezen twijfelde ik of ik een opleiding wilde doen over “trauma sensitief coachen.” Het was een zeer prijzige cursus en samen met een vriendin besprak ik of deze opleiding van zoveel meerwaarde zou zijn voor mijn praktijk. Zij trok dit boek uit de kast en ik begon te lezen en zo ben ik heel veel wijzer over geworden. De opleiding zet ik maar even in de koelkast

Het boek legt uit wat een trauma is en waar het door kan komen. Terwijl ik dit lees zie ik de vele kinderen voor mij, die ik de afgelopen 23 jaar in de klas heb gehad.
Hebben ze er tussen gezeten, getraumatiseerde kinderen? Ja zeker, maar heb ik me toen op dat moment voldoende beseft dat zij met een trauma te maken hadden? Nee helaas niet! Soms omdat ik me nog niet voldoende bewust was wat een trauma met een kind doet en soms omdat je er als leerkracht geen weet van hebt dat een kind iets traumatisch heeft meegemaakt. Kenmerken komen vaak sterk overeen met ADHD en gedragsstoornissen. Dat zet me wel weer even aan het denken.

Ik ga niet het hele boek bespreken maar een heel mooi item uit dit boek vind ik “De onzichtbare koffer!” Deze koffer draagt een getraumatiseerd kind met zich mee en is gevuld door ervaringen. In deze koffer zitten overtuigingen over zichzelf, overtuigingen over anderen en overtuigingen over de wereld. Allemaal ontstaan in situaties waarin kinderen eigenlijk nooit terecht zouden mogen komen. Situaties waarbij een volwassene die hen eigenlijk bescherming had moeten bieden, hen in een onveilige situatie bracht. Ze zijn zichzelf gaan overtuigen dat het vast door hen komt, dat ze dom zijn of niks waard. Ook over anderen zijn ze gaan geloven dat die niet te vertrouwen zijn. Deze koffer dragen ze altijd met zich mee. Deze kinderen hebben sterk de neiging om zich zo gedragen dat deze overtuigingen blijven kloppen. Ze dagen je als leerkracht uit, zodat jij je zo gaat gedragen dat hun overtuiging klopt.
Voor ons als professionals en leerkrachten dus de taak om ze van het tegendeel te overtuigen en succes ervaringen te laten opdoen. Over zichzelf, maar zeker ook over de ander. Dit start bij het geven van een gevoel van veiligheid. In het boek staat ook het technische verhaal over wat er met de verbindingen in hun hersenen gebeurt. Aan ons de taak om nieuwe verbindingen te laten ontstaan. Hierbij is de non-verbalen communicatie, dus hoe je iets zegt, veel belangrijker dan wat je zegt.

Als kinderen op deze manier weer nieuwe ervaringen krijgen, kunnen ze langzaam wat dingen uit het onzichtbare koffer gooien en deze langzaamaan opnieuw inpakken. En dat zou toch mooi zijn.

Dit is slecht één aspect uit dit boek wat ik belicht heb. Er wordt ook beschreven in het boek hoe je in de klas een getraumatiseerd kind kan herkennen en wat je er verder aan kan doen! Wat belangrijk is voor getraumatiseerde kinderen om te doen, maar ook hoe het komt dat kinderen in een emotionele veilige omgeving bepaalde situaties als gezonde spanning ervaren, waar getraumatiseerde kinderen ongezonde spanning ervaren!

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is koffer-2.jpg
De onzichtbare koffer

Ik denk dat veel kinderen, ook zonder heftig trauma, met een onzichtbare koffer rondlopen. En ook veel volwassenen. Als we ons dat beseffen en af en toe eens bedenken dat iemand wel eens zo kan reageren door wat er in zijn koffer zit, kunnen we meer begrip opbrengen voor de ander. Ik denk dat echt dat de omgang met elkaar een heel stuk fijner zou zijn!

Huiswerk maken, huiswerk plannen! Ik help erbij!

Zo was je dochter of zoon nog de grootste van de (basis)school en zo zijn ze ineens weer de kleinste. Het kleintje van de school. Daar lopen ze met een (te) grote rugzak vol met boeken, laptop en huiswerk. Dat is voor sommigen een pittig begin.

huiswerk

Om dan nog maar te zwijgen over alles wat er ineens bij komt kijken. Huiswerk plannen en maken, toetsen leren en alles een beetje overzichtelijk houden. Maar hoe dan?
Dat valt soms niet mee. Veel tieners hebben moeite met deze vaardigheden en dat is ook niet zo gek. Naast het feit dat het puberbrein nog in volle ontwikkeling is, hebben tieners deze vaardigheden vaak ook nog niet geleerd. Misschien gaan wij, als ouders en leerkrachten, er soms wel gewoon vanuit dat ze dit wel kunnen.

Daar wil ik uw kind graag bij helpen. Ik kan uw kind leren structuur aan te brengen en kennis laten maken met diverse methodes van leren. Hoe kan je woordjes leren? Hoe maak je van een tekst een uittreksel? Hoe kan je zo plannen zodat je toch nog tijd over houdt voor gamen, sporten en je vrienden.

In drie sessies van 45 minuten verspreid over drie weken, ga ik met ze aan de slag. We praten over plannen, leren en organiseren en natuurlijk ook over de motivatie ervoor. We gebruiken allerlei materialen waardoor tieners het zichzelf wat makkelijker kunnen maken. Makkelijker en daardoor misschien zelfs wel wat leuker!
Het is mogelijk om deze drie sessies alleen te doen of samen met een klasgenoot, daarbij is het handig als ze beide op dezelfde school zitten. Dit in verband met de verschillende onderwijsstructuren. Na deze drie sessies maken we een kortere afspraak voor 4 tot 6 weken later om te zien of het gelukt is of dat er nog meer structuur nodig is.

Voor deze begeleiding heb ik deze speciale aanbieding.
1 leerling €135,00
2 leerlingen tegelijk €75,00 per persoon.
Voor aanmelden of meer informatie klik hier.

Vol energie!!!!

Bijna zeven weken geleden klapte ik mijn laptop dicht en startte mijn vakantie. Een vakantie naar Thailand met mijn man en kinderen vol avonturen lag voor me. Na een mooi en druk werkjaar was ik er even aan toe om de boel de boel te laten en even nergens aan te denken, nou ja, niet op werkgebied dan!

Nu op 2 september klap ik mijn laptop weer open en voel ik de energie weer stromen, de laatste week hebben mijn hoofd en hart alweer “aangestaan.” Nieuwe ideeën zijn als spinsels in mijn hoofd ontstaan, oude ideeën verder uitgewerkt, mijn enthousiasme wordt weer sterker en als ik over mijn mooie werk praat voel ik het weer stromen door mijn lijf! Daar is vakantie ook voor bedoeld!
Ik heb zin om weer door te gaan, om “mijn kindjes” in de praktijk weer te zien, verhalen te horen en weer aan de slag te gaan naar een mooier leven voor mooie ervaringen en zelfvertrouwen!

Op mijn school waar ik op dinsdag voor de klas sta, gaan we lessen geven in geluk! Hoe mooi!!! Dat sluit zo goed aan bij wat ik als coach met kinderen doe. Als we ons gelukkiger voelen zijn er automatisch een heleboel aspecten van het leven die lichter voelen. We zijn minder snel boos en geïrriteerd, kunnen tegenslagen beter hebben, zijn creatiever en zo is er voordeel op nog meer gebieden. Een goed, reëel zelfbeeld en zelfvertrouwen dragen bij aan een gelukkiger leven. Afgelopen vrijdag hadden we hier een studie-ochtend over en ik heb er veel zin in om daar met mijn groep 4 aan te gaan werken. Maar ook privé met mijn eigen jongens wil ik hier meer aandacht aan besteden middels “Een schatkist vol geluk” die ik voor de vakantie heb gekregen. Positiever denken is zo veel fijner en beter voor jezelf, je gezondheid en de omgeving om je heen. Lijkt me mooi om daar met ons gezin ook nog meer mee te gaan doen.

En ja, welke ideeën heb ik dan? Zoals ik in mijn laatste nieuwsbrief al aangaf eindelijk weer een koffietafel met als onderwerp “Puberbein.” Het puberbrein is soms echt niet te begrijpen, maar wel ontzettend interessant en mooi. Maar wel handig als je er iets van begrijpt, of in ieder geval iets van weet!

Daarnaast kom ik binnenkort met een leuke aanbieding voor begeleiding voor de leerlingen die starten op het Voortgezet Onderwijs. Een paar bijeenkomsten waar we ons richten op plannen van toetsen en huiswerk, hoe maak je uittreksels en hoe kan je woordjes leren. Deze bijeenkomsten starten altijd met de grote Waarom-vraag? Motivatie is namelijk het sleutelwoord voor een niet al te stressvolle voortgezet onderwijs periode!

Ik ga ook weer verder met het geven van bijles gecombineerd met werken aan zelfvertrouwen. Nieuwe kinderen komen en kinderen van vorig jaar gaan nog even door. Contact opnemen met ouders van coachees. De kinderen en tieners die bij mij komen voor een coachingstraject. Eens kijken of het nog nodig is of dat ze zelfstandig verder kunnen, want zodra dat kan doe ik graag weer een stap naar achter!


Genoeg te doen dus weer. Mijn to-do lijst ligt naast me, of ik vandaag alles afgevinkt krijg, zal de vraag zijn maar ik ga er in ieder geval vol heel veel frisse energie weer aan beginnen!
Jullie ook?

Nieuwsbrief 7

En zo is er bijna weer een schooljaar voorbij. Mijn tweede schooljaar als kindercoach. Ik denk dat het beroepsdeformatie is, dat ik toch nog steeds meer in schooljaren denk dan ik gewone jaren zelfs nu ik meer coach dan lesgeef.
Ik merk dat de kinderen die komen voor ondersteuning op schoolgebied langzaamaan ook toe zijn aan vakantie en even lekker weinig doen. De Cito’s zijn al afgenomen en elke keer vraag ik weer “Hoe voelde je je tijdens de Cito?” Ik vind dat echt vele malen belangrijker dan het eindresultaat, al is de situatie nog steeds zo dat het voor scholen, leerkrachten, inspectie en voortgezet onderwijs scholen wel erg belangrijk is. De afgelopen tijd heb ik weer meerdere malen het gesprek gevoerd of we bij Cito kennis testen of het zelfvertrouwen van de leerling. Dat geldt natuurlijk niet voor alle leerlingen, maar er zijn altijd veel leerlingen waarbij de Cito resultaten echt afwijken van wat ze bij methodetoetsen laten zien.

Maar ik kan natuurlijk ook niet ontkennen, dat ik toch erg blij ben als ik hoor van kinderen uit de praktijk dat hun Cito resultaten vooruit zijn gegaan. En bij de meeste zijn ze dat!
Ik oefen echt geen Cito’s tijdens de uren dat kinderen bij me komen. Ik oefen juist allerlei verschillende aspecten van een vak, werk veel met een “growth- mindset” en geef tips hoe die toets aan te pakken zodat je je lekker blijft voelen zodra dat Cito boekje op tafel komt te liggen. Daarom staat het op mijn website ook onder kopje “Bijles en werken aan zelfvertrouwen!”

De meivakantie was denk ik de eerste vakantie sinds 1996, toen ik in het onderwijs startte, dat ik geen vakantie had terwijl de scholen dicht waren. Ik heb deze twee weken wat klantjes gehad, maar daarnaast heb ik deze weken ook gebruikt voor de cursus “Hoe help je boze kinderen?” Herken je ze?  Kinderen die soms om niks boos lijken te worden en dat je als ouder (of als leerkracht) soms echt niet meer weet wat je moet? Speciaal voor die kinderen en ouders heb ik deze online opleiding gedaan. Ik wist er al een hoop over, maar na deze opleiding kan ik ouders en kinderen nog gerichter helpen. En het mooie is, dat als kind en ouder echt willen dat het anders wordt, de resultaten snel zichtbaar kunnen zijn.
Zo kreeg ik de volgende reactie van een ouder na een traject waarbij haar dochter echt heel veel boos was. “Je hebt ons en onze dochter geleerd om te gaan met de boosheid die zo gewoon was geworden voor haar. Het is nu weer gezellig thuis en we genieten weer van ons kind. We zijn je dankbaar voor wat je ons hebt gegeven.”
Geïnteresseerd geworden omdat jouw zoon of dochter ook zo af en toe uit zijn vel springt van woede (en jij dan waarschijnlijk ook 😉)? Lees alvast een dit mijn blog en neem gerust contact met me op.

Voor het nieuwe schooljaar staat ook alweer een interessante nascholing gepland. Steeds vaker hoor ik moeders, want vaak praat ik toch met moeder over het onderwerp kinderen en opvoeden, zeggen dat hun 9 of 10 jarige dochter al aan het pre-puberen is. Maar ergens tussen de 8 en 11 jaar vindt er een bijzondere ontwikkeling plaats die bij meiden opvallender is dan bij jongens. Er gebeurt van alles bij de meiden waardoor sommige ouders echt even vast lopen. Voor mij, met twee zoons, is het niet herkenbaar, maar ik wilde er zeker wat mee. Zo kwam ik op de site van Meidencoach Bauke die trainingen over dit onderwerp organiseert. Na deze training zal ik ook workshops voor ouders gaan organiseren over dit onderwerp en kan ik jullie dochters nog gerichter kan ondersteunen.

Over pubers gesproken, mijn eigen twee pubers hebben me weer zoveel leerstof gegeven de laatste tijd. In het nieuwe schooljaar ga ik ook weer eens een koffietafel plannen over het onder werp “Het Puberbrein!” Een avond met achtergrondinformatie over het puberbrein waardoor je je puber misschien net iets beter gaat begrijpen. Daarnaast is het fijn om met ouders bij elkaar te zitten met kinderen in dezelfde leeftijd. We praten zonder veroordelen en beoordelen over onze pubers. Wil je erbij zijn? Stuur me alvast een bericht dan hou ik je op de hoogte, of hou mijn Facebook in de gaten.

Dit zijn de laatste dagen voor veel leerlingen van het Voortgezet onderwijs. Op bijna iedere school wordt het schooljaar afgesloten met een proefwerkweek. Voor de kinderen uit groep 8 worden de komende weken een afsluiting van hun basisschoolperiode en voor de andere kinderen komen er nog 3 weken “gewoon” school aan. Het schooljaar duurt lang dit jaar!
|
Mijn jongste zoon heeft zijn eerste jaar Voortgezet onderwijs erop zitten, hij is maar wat blij dat hij straks geen brugger meer is. Wat heeft hij het goed gedaan!!! Dankbaar heeft hij gebruik gemaakt van alles waar ik in mijn praktijk tieners mee ondersteun qua plannen, oefenen, maken van uittreksels en leren. Hij wilde er echt voor gaan en dat is gelukt. Ik hoop volgend jaar weer bruggers en tieners te kunnen ondersteunen met alles wat bij het VO komt kijken. Na de basisschool denken ze vaak dat ze heel wat zijn, tot ze weer de kleinste en jongste van de school zijn en verstrikt raken in al hun huiswerk en toetsen. Weet dat ik er ben om ze te helpen structuur aan de brengen!!

Voor mijn oudste zoon worden de laatste drie weken nog echt even knallen. Hij heeft de moedige beslissing genomen om halverwege dit jaar van VWO naar Havo te gaan en heeft het hopelijk gered om praktijkopdrachten en achterstand in te halen om volgend jaar examen Havo te gaan doen.

Voor mij wordt het nog even spannend of ik één dag kan blijven op de Wethouder Brederode School. Ik hoop zo dat ik ook daar weer volgend jaar één dag een vaste klas kan draaien. Die combinatie vind ik zo ontzettend leuk. Toch verbonden blijven met het onderwijs maar de grootste aandacht gevestigd om mijn coachingspraktijk.

Dus ondanks dat het warme weer mij soms al een heerlijk vakantiegevoel geeft, moet er nog genoeg gebeuren voordat we echt kunnen gaan ontspannen op vakantie! Ik hoop dat het weer een ontspannen vakantie wordt met tijd voor elkaar! En dat gun ik jullie ook!

“Wat ben je hard aan het werk!”

Zomaar een compliment dat je je kind zou kunnen geven. De meeste ouders en leerkrachten zijn zich er ondertussen wel van bewust dat complimenten geven aan kinderen van groot belang is. Maar een goed compliment blijkt zo makkelijk niet te zijn. Ik hoor je denken, zijn er ook foute complimenten dan?

Een compliment doet groeien!

Echt foute complimenten zijn er eigenlijk niet, maar er zijn wel complimenten die meer effect hebben dan andere complimenten op het zelfvertrouwen en zelfbeeld van je kind.
Vooral bij onzekere en faalangstige kinderen zeggen ouders vaak dat ze regelmatig complimenten geven, maar heel vaak zijn dat complimenten waar kinderen onbedoeld wel eens meer druk door kunnen krijgen. We hebben de neiging om kinderen en zelfs volwassenen te complimenteren op prestatie. “Wat een mooie tekening!” “Een 8 voor biologie, wat goed gedaan!” “Wat kan jij hard lopen!” “Ik ben trots op je 9 voor topgrafie” en zo kan ik even door gaan. Natuurlijk zijn dat ook allemaal mooie prestaties.

Het kan alleen wel zo zijn, door regelmatig te zeggen dat hij zijn best moet doen, er een hoop onzekerheid aangewakkerd wordt bij je kind. Want wat wordt er dan precies verwacht van hem? Hoe weet je als kind of je zo voldoende je best doet dat je ouders dat oké vinden? Je best doen is eigenlijk best een relatief begrip.
Ook het waarderen door middel van cijfers bij toetsen blijft een lastig fenomeen. Helaas hangt ons hele schoolsysteem aan elkaar van cijfers en dan zo opgebouwd dat het pas vanaf een 5,5 een voldoende is en bij alles eronder faal je toch maar gewoon. Een dikke afwijzing omdat jij het nog niet kan. En dan mag je hopen dat de leerlingen bedenkt dat hij het nog niet kan, want door het woordje “nog” benadruk je de mogelijkheid tot het wel beheersen van de stof of activiteit. Maar veel vaker roepen kinderen na een zoveelste onvoldoende voor een vak “Ik kan dat ook gewoon niet!” En daarna komt vaak de berusting en soms zelfs het opgeven.


Hoe geef je dan een waardevoller en zinvoller compliment dat het zelfvertrouwen en zelfbeeld laat groeien? Deze complimenten zijn gebaseerd op inzet of groei. “Ik kan het verschil zien met enkele maanden geleden, je bent echt gegroeid in wat je doet!” “Je hebt goed voor ogen wat je wilt, knap dat je daar naar toe werkt!” “Wat ben je geconcentreerd bezig met je tekening!” “Je mag echt tevreden zijn met hoe hard je hiervoor hebt gewerkt!” of “Wat goed dat je elke week traint om beter te worden!” Al deze complimenten belonen de inzet en het doorzettingsvermogen van het kind. Dat zijn mooie eigenschappen voor de rest van het leven van je kind. Weten en zich bewust zijn van hun mooie eigenschappen doet uiteindelijk het zelfvertrouwen groeien en dat laat ze weer steviger in hun schoenen staan.

Ook complimenten op basis van karakter en persoonlijkheid zijn erg krachtig. Je benadrukt dat het kind goed is zoals het is. Een compliment gewoon om wie ze zijn, omdat hij zo zorgzaam is , om haar doorzettingsvermogen, omdat hij zo heerlijk enthousiast is, zo gezellig is of zo energiek is. Je zal zien dat het geven van waardevolle complimenten het zelf vertrouwen van je kind laten groeien en ze een reëel zelfbeeld gaan ontwikkelen.

In de praktijk werk ik regelmatig met kindercoachkaarten waar eigenschappen op staan. Bij al die eigenschappen horen kwaliteiten. Ik zie kinderen en ook tieners letterlijk groeien als ze zich bewust worden van alle mooie kenmerken en eigenschappen die bij hem horen. Ik geef ze complimenten omdat zij die eigenschap bezitten en dat die eigenschap hen maakt tot wie ze zijn! De mooiste versie van zichzelf!

Lees hier ook van alles over in mijn blog over zelfvertrouwen.